سرشار از قدرت امید

دعای برکت پولس در رومیان 15:13 در نقطه عطف مهمی از نامه‌اش می‌آید. پس از پرداختن به تنش‌های بین ایمانداران یهودی و غیریهودی در رم، اکنون چشمان آنها را فراتر از اختلافاتشان به سوی خدایی بلند می‌کند که آنها را متحد می‌سازد. این آیه صرفاً یک آرزوی خوشایند نیست، بلکه اعلامیه‌ای الهیاتی درباره ماهیت امید مسیحی است.

به پیشرفت توجه کنید: خدا ما را با شادی و آرامش پر می‌کند همانطور که ایمان می‌آوریم، و این پر شدن منجر به فراوانی امید از طریق قدرت روح‌القدس می‌شود. این امیدی نیست که بر اساس تفکر مثبت یا شرایط مساعد باشد. امید کتاب‌مقدس انتظاری مطمئن است که در شخصیت و وعده‌های خداوند ریشه دارد.

عبارت "خدای امید" به ما یادآوری می‌کند که امید از او سرچشمه می‌گیرد، نه از توانایی ما برای ساختن خوش‌بینی. شادی و آرامشی که پولس ذکر می‌کند، هدایای فوق‌طبیعی هستند که شرایط ما را به چالش می‌کشند. آنها "در ایمان آوردن" می‌آیند، که به این معنی است که از طریق اعتماد مداوم ما به خدا فعال می‌شوند، این یک تصمیم یک‌باره نیست بلکه یک موضع روزانه ایمان است. وقتی علی‌رغم آنچه می‌بینیم، تصمیم می‌گیریم به وعده‌های خدا ایمان بیاوریم، او قلب‌های ما را با شادی و آرامشی سیراب می‌کند که دنیا نمی‌تواند بدهد یا بگیرد. قدرت روح‌القدس برای این فرآیند ضروری است، ما نمی‌توانیم تنها از طریق اراده، امید فراوان تولید کنیم. همان روحی که مسیح را از مردگان برخیزانید، در درون ما کار می‌کند و ما را قادر می‌سازد حتی در فصول تاریک از امید سرشار شویم. این امید برای دیگران شهادتی می‌شود و آنها را به سوی خدای زنده هدایت می‌کند.

امروز از خود بپرسید: آیا سعی می‌کنم از طریق تلاش‌های خودم امید بسازم، یا آن را به عنوان هدیه‌ای از خدای امید دریافت می‌کنم؟ اضطراب‌های خود را دوباره به او تسلیم کنید. تصمیم بگیرید به وعده‌های او ایمان بیاورید. اجازه دهید روح‌القدس شما را پر کند تا امید سرریز شود و همه اطرافیان شما را با واقعیت خوبی خدا لمس کند.