حقیقتی که آزادت می‌کند

عیسی این کلمات را در صحن معبد اورشلیم گفت، درست در میان یک گفتگوی پرتنش با رهبران مذهبی که هویت او را زیر سوال می‌بردند. او با غریبه‌ها صحبت نمی‌کرد. با کسانی صحبت می‌کرد که قبلاً به او ایمان آورده بودند، و آنچه بعد گفت چیز مهمی به ما یاد می‌دهد: ایمان آوردن فقط شروع راه است.

«اگر در کلام من بمانید، به راستی شاگردان من هستید، و حقیقت را خواهید شناخت، و حقیقت شما را آزاد خواهد کرد.»

کلمه «ماندن» یعنی باقی ماندن، مستقر شدن، خانه کردن در چیزی. عیسی فقط یک تصمیم یک‌باره نمی‌خواست، او پیروانش را به یک رابطه روزانه و مستمر با کلامش دعوت می‌کرد. شاگردی واقعی فقط این نیست که درباره عیسی بدانی، بلکه این است که روز به روز در آنچه او می‌گوید زندگی کنی.

وعده زیبایی که در این دعوت نهفته است این است: وقتی در کلام او می‌مانی، حقیقت را می‌شناسی، و آن حقیقت آزادی می‌آورد. نه آزادی برای هر کاری که دلت بخواهد، بلکه آزادی از چیزهایی که روزگاری بر تو سلطه داشتند، چیزهایی مثل احساس گناه، ترس، شرم، و دروغ‌هایی که دنیا درباره هویت تو به تو می‌گوید.

خیلی از آدم‌ها زیر بار سنگینی راه می‌روند که اصلاً قرار نبود حمل کنند. احساس می‌کنند گرفتار گذشته‌شان هستند، گرفتار شکست‌هایشان، گرفتار نظر دیگران درباره‌شان. اما عیسی می‌گوید حقیقت همه اینها را تغییر می‌دهد.

قدم عملی امروز این است: کتاب مقدست را باز کن. نه فقط برای اینکه تکلیفی انجام داده باشی، بلکه واقعاً بنشین و گوش بده خدا چه می‌گوید. آرام بخوان، از او بخواه با تو صحبت کند، و بگذار کلامش در دلت جا بگیرد.

آزادی در داشتن عقاید درست یا اطلاعات درست پیدا نمی‌شود. آزادی در شناختن عیسی پیدا می‌شود، همان کسی که خودش حقیقت است، و در قدم زدن نزدیک با او هر روز.