پادشاهی‌ای که شبیه این دنیا نیست

عیسی این کلمات را در برابر پیلاتوس، فرماندار رومی که قدرت داشت او را آزاد کند یا به مرگ محکوم کند، بر زبان آورد. این یکی از پرتنش‌ترین لحظات تمام کتاب مقدس بود، اما عیسی کاملاً آرام بود. او به دنبال راه فرار نمی‌گشت، بلکه داشت چیزی را توضیح می‌داد که پیلاتوس، و راستش را بخواهید بیشتر مردم دنیا، هنوز هم درک آن برایشان سخت است.

پادشاهی او از این دنیا نیست.

پادشاهی‌های این دنیا بر پایه قدرت، زور و منافع شخصی بنا شده‌اند. بالا می‌آیند و پایین می‌روند، وعده‌هایی می‌دهند که نمی‌توانند به آن‌ها عمل کنند. اما پادشاهی‌ای که عیسی از آن سخن می‌گفت، از بنیاد با این‌ها فرق دارد. این پادشاهی نه از طریق لشکر گسترش می‌یابد و نه از طریق سیاست، بلکه از طریق محبت، فداکاری و بشارت انجیل پیش می‌رود. عیسی چند ساعت بعد این را ثابت کرد، وقتی بدون هیچ مقاومتی به صلیب رفت و جان خود را برای گناهکارانی مثل من و تو داوطلبانه فدا کرد.

این حقیقت اهمیت دارد و باید الگوی زندگی روزانه ما باشد. خیلی آسان است که در سروصدای دنیا گم شویم، که امیدمان را به رهبر درست، نتیجه درست یا شرایط درست ببندیم. اما عیسی به ما یادآوری می‌کند که عمیق‌ترین امید ما جایش اینجا نیست. ما به پادشاهی تعلق داریم که هرگز لرزان نمی‌شود، پادشاهی ابدی که توسط پادشاهی اداره می‌شود که هیچ‌وقت شکست نمی‌خورد. این به این معنا نیست که از دنیای اطرافمان کنار بکشیم، بلکه یعنی به شکل متفاوتی در آن حضور داشته باشیم. خدمت می‌کنیم، محبت می‌کنیم، انجیل را به اشتراک می‌گذاریم، چون از همین حالا شهروندان پادشاهی بهتری هستیم.

امروز از خودت بپرس که امیدت واقعاً کجا قرار دارد. اگر به چیزی از آنچه این دنیا ارائه می‌دهد وابسته است، آرام آرام آن را به سوی پادشاهی برگردان که در برابر پیلاتوس ایستاده، بدون اینکه تکان بخورد، کاملاً می‌داند کیست و کجا می‌رود. او از آن دادگاه به سوی صلیب رفت، و از صلیب به سوی قبری خالی. این پادشاهی است که آینده تو را در دست دارد. امروز در او آرام بگیر.