نجات‌دهنده‌ام امروز زنده است

ایوب در عمیق‌ترین چاه زندگی‌اش افتاده بود. فرزندانش را از دست داده بود، سلامتی‌اش را، دارایی‌اش را، و حمایت نزدیک‌ترین دوستانش را. در خاکستر نشسته بود، زخم‌هایش را می‌خراشید، و می‌شنید که دیگران به او می‌گویند خدا رهایش کرده. اما درست در همان دل درد و تاریکی، ایوب چیزی گفت که هزاران سال بعد هنوز در گوش‌ها می‌پیچد: «می‌دانم که نجات‌دهنده‌ام زنده است».

کلمه «نجات‌دهنده» در دنیای ایوب معنای خاصی داشت. در فرهنگ خاور نزدیک باستان، نجات‌دهنده کسی بود از خانواده نزدیک که وقتی خودت توان نجات خودت را نداشتی، پا پیش می‌گذاشت و به دادت می‌رسید. ایوب می‌گفت که چنین کسی دارد، کسی که نه‌تنها حاضر است کمک کند، بلکه زنده است و می‌تواند عمل کند.

حقیقت اصلی اینجاست: امید ایوب به بهتر شدن اوضاعش نبود، امیدش به یک شخص بود. ما حالا با نگاه به کل کتاب مقدس می‌دانیم که آن نجات‌دهنده‌ای که ایوب به او اشاره می‌کرد، عیسی مسیح است. عیسی همان کسی است که وارد وضعیت ما شد، بدهی‌ای را پرداخت که ما هرگز نمی‌توانستیم بپردازیم، و از قبر برخاست تا مرگ آخرین کلام را نداشته باشد.

شاید الان زندگی‌ات خیلی شبیه زندگی ایوب باشد، وقتی همه چیز به شکلی که هرگز انتظارش را نداشتی از هم پاشیده. خبر خوب برای تو هم همان است که برای ایوب بود: نجات‌دهنده‌ات زنده است. او نه دور است و نه ساکت، او برخاسته، او حاضر است، و او طرف توست.

امروز بگذار اعتراف ایوب، اعتراف تو هم بشود. اگر لازم است بلند بگویش: «می‌دانم که نجات‌دهنده‌ام زنده است». این حقیقت کافی است که تو را از هر嵐 طوفانی عبور دهد.