ادامه بده، فصل برداشت در راه است

پولس این نامه را برای گروهی از کلیساهای جوان نوشت که در سختی بودند. معلمان دروغین وارد شده بودند، سردرگمی همه جا پخش شده بود، و ایمانداران خسته شده بودند. وقتی پولس به فصل ششم می‌رسد، حکمت عملی برای مسیر طولانی ایمان به آن‌ها می‌دهد، و یکی از مهم‌ترین چیزهایی که می‌گوید این است: تسلیم نشوید.

«از نیکوکاری خسته نشویم.» کلمه‌ی «خسته» اینجا نکته‌ی اصلی است. این به معنای بی‌تفاوت شدن نیست، بلکه یعنی آنقدر ادامه دادی که دیگر رمقی نمانده. خدمت کردی، بخشیدی، دعا کردی، حاضر شدی، اما در جایی از این راه، نتایجی که انتظار داشتی نیامد. پولس دقیقاً برای همین لحظه حرف می‌زند.

حقیقت اصلی این است که خدا بر اساس برنامه‌ی خودش کار می‌کند، نه برنامه‌ی ما. یک کشاورز صبح تخم می‌کارد و بعدازظهر همان روز آن را از خاک در نمی‌آورد تا ببیند چه شده. او به فرآیند اعتماد می‌کند، کارش را ادامه می‌دهد، و صبر می‌کند. پولس از ما می‌خواهد همین کار را بکنیم. خدا وعده داده که اطاعت ثابت و پایدار میوه خواهد داد، اما هرگز نگفته که این اتفاق طبق زمان‌بندی ما خواهد افتاد.

این آیه برای مادری است که بیست سال است برای فرزندش دعا می‌کند. برای معلم مدرسه‌ی یکشنبه است که نمی‌داند آیا چیزی در دل بچه‌ها فرو می‌رود یا نه. برای کسی است که مهربانی را انتخاب می‌کند حتی وقتی هیچ‌کس توجه نمی‌کند. خدا هر عمل وفاداری را می‌بیند، و هیچ‌کدام از آن‌ها بی‌فایده نیست.

امروز، اگر احساس می‌کنی دیگر توانی نداری، دل قوی دار. نه عقب افتاده‌ای، نه فراموش شده‌ای. فصل برداشت واقعی است و در راه است. به کاشتن ادامه بده، به خدمت ادامه بده، به اعتماد ادامه بده. خدایی که تو را فراخوانده وفادار است، و او همیشه به وعده‌هایش عمل می‌کند.