در پی شناخت خدا باش

کتاب هوشع یکی از زیباترین داستان‌های عشق در تمام کتاب مقدس را در خود دارد. خدا هوشع نبی را فراخواند تا با زنی ازدواج کند که به او وفادار نخواهد ماند. هوشع از دل این تجربه‌ی دردناک چیزی عمیق درباره‌ی قلب خدا فهمید. بنی‌اسرائیل بارها و بارها از خداوند دور شده بودند و به دنبال خدایان دروغین رفته بودند، اما خدا همچنان قوم خود را صدا می‌زد و به سوی خود می‌کشید. هوشع ۶:۳ همان دعوت به بازگشت است، التماسی که بیایید نزدیک شوید و واقعاً آن کسی را بشناسید که هرگز از تعقیب شما دست برنداشت.

کلمه‌ی «شناختن» در اینجا معنای عمیقی دارد. در زبان عبری، این کلمه فقط به معنای دانستن اطلاعات درباره‌ی کسی نیست. بلکه یعنی نزدیکی، رابطه، و اعتمادی که با گذشت زمان شکل می‌گیرد. خدا از بنی‌اسرائیل نمی‌خواست بیشتر درس بخوانند. می‌خواست شخصاً به او نزدیک شوند.

به وعده‌ای که به این جستجو پیوند خورده نگاه کنید. وفاداری خدا مثل «سپیده‌دم» توصیف شده است. هر صبح خورشید طلوع می‌کند و شما هیچ‌وقت نگران نیستید که شاید امروز طلوع نکند. خدا هم همین‌طور است. ثابت، قابل اعتماد، و پایدار. بعد آیه تصویر زیبای دیگری اضافه می‌کند: او «مثل باران بهاری که زمین را سیراب می‌کند» می‌آید. باران بهاری فقط روی سطح زمین نمی‌ماند، بلکه عمیق فرو می‌رود و به زمین خشک و ترک‌خورده زندگی می‌بخشد.

شاید الان احساس می‌کنید مثل همان زمین خشک هستید. زندگی سخت بوده و ایمانتان شکننده به نظر می‌رسد. این آیه برای شماست. خدا نه دور است و نه غیرقابل پیش‌بینی. او به اندازه‌ی طلوع آفتاب وفادار است و می‌خواهد شما را تازه کند، همان‌طور که باران خوب زمین را تازه می‌کند.

امروز در پی شناخت او باش. کلام او را باز کن و چند دقیقه در آرامش دعا کن. خدایی که سپیده‌دم را آفرید، همانجا با تو ملاقات خواهد کرد.