با ایمان به خدا نزدیک شو

عبرانیان ۱۱ را اغلب «تالار ایمان» می‌نامند. این فصل نگاهی گسترده دارد به زنان و مردانی در عهد عتیق که حتی وقتی کار خدا را نمی‌دیدند، به او اعتماد کردند. هابیل، نوح، ابراهیم، موسی، همه آن‌ها کلام خدا را جدی گرفتند. درست در میان این فصل بزرگ، نویسنده می‌ایستد و دلیل اهمیت ایمان را برای ما بیان می‌کند: بدون ایمان، اصلاً نمی‌توانیم خدا را خشنود کنیم.

شاید این حرف سخت به نظر برسد، اما در واقع خیلی آزادکننده است. خدا از ما نمی‌خواهد کامل باشیم، نمی‌خواهد همه جواب‌ها را داشته باشیم یا هرگز دست‌وپنجه نرم نکنیم. فقط می‌خواهد به او اعتماد کنیم. ایمان پایه و اساس رابطه ما با خداست.

این آیه دو چیز را به ما می‌گوید که باید باور کنیم: اول اینکه خدا وجود دارد. نه فقط اینکه شاید وجود داشته باشد، بلکه اینکه واقعاً هست، واقعی است، و به زندگی ما توجه می‌کند. دوم اینکه او به کسانی که او را می‌جویند پاداش می‌دهد. این خیلی مهم است. خدا دور و سرد نیست. او خدایی است که به کسانی که پیش او می‌آیند پاسخ می‌دهد. دعاهای تو را می‌بیند، جستجوی تو را می‌بیند، و وعده می‌دهد که طلب کردن او هرگز بی‌نتیجه نمی‌ماند.

فکر کن «نزدیک شدن» به خدا یعنی چه. این یک قدم آگاهانه و شخصی است. کسی ناخواسته به خدا نزدیک نمی‌شود، بلکه انتخاب می‌کند که پیش او بیاید، از طریق دعا، از طریق خواندن کلامش، از طریق پرستش. و وقتی می‌آیی، ایمان است که تو را نگه می‌دارد. می‌آیی با این باور که او هست و اهمیت می‌دهد.

امروز، هر جا که هستی، یک لحظه وقت بگذار و به خدا نزدیک شو. شک‌هایت، نگرانی‌هایت، سوال‌هایت را بیاور. خدا همه اینها را می‌پذیرد. فقط با ایمان بیا، با این اطمینان که او واقعی است و خوب است.