دیگران را بر خود مقدم بدان

در فیلیپیان ۲:۳-۴، پولس فرمانی به ما می‌دهد که با فرهنگ این دنیا کاملاً در تضاد است و گاهی سخت است که آن را به کار ببندیم. او می‌گوید هیچ کاری از روی جاه‌طلبی یا خودبینی انجام ندهیم، و دیگران را از خودمان مهم‌تر بدانیم. در دنیایی که پیوسته به ما می‌گوید اول به فکر خودت باش، این یک دعوت کاملاً متفاوت است.

واژه‌ای که پولس برای «فروتنی» به کار می‌برد، در دنیای یونان باستان یک فضیلت به شمار نمی‌آمد، بلکه نشانه ضعف بود. اما عیسی همه چیز را تغییر داد. وقتی خدا خودش در جسم انسانی آمد و پاهای شاگردانش را شست، فروتنی تبدیل به نشانه عظمت واقعی شد. پولس از ما نمی‌خواهد که خودمان را کوچک بشماریم، بلکه می‌خواهد اول به دیگران فکر کنیم.

این چیزی نیست که بتوانیم با تلاش خودمان به آن برسیم. اگر به حال خودمان رها شویم، طبیعتاً به سمت منافع شخصی کشیده می‌شویم، این طبیعت انسان است. اما وقتی روح‌القدس در ما کار می‌کند، شروع می‌کند به شکل دادن دوباره به خواسته‌های ما. کم‌کم نیازهای اطرافیانمان را می‌بینیم و به جای اینکه بپرسیم «من چه نفعی می‌برم؟»، می‌پرسیم «چطور می‌توانم کمک کنم؟»

امروز دنبال یک راه کوچک باش تا کسی را بر خودت مقدم بداری. شاید این باشد که در صف جلوتر بگذاری، یا با تمام توجهت به کسی گوش بدهی بدون اینکه به گوشی‌ات نگاه کنی، یا کمک کنی با کاری که کسی متوجه آن نمی‌شود. این کارهای کوچک فروتنانه در نظر خدا کوچک نیستند، آن‌ها قلب خود عیسی را نشان می‌دهند.

خدمتگزاری ضعف نیست، بلکه همان شخصیت مسیح است که از طریق تو زندگی می‌کند.