دیگر من نیستم، بلکه مسیح است

پولس رسول نامه‌ای به کلیسای غلاطیه نوشت که داشت از راه منحرف می‌شد. معلمان دروغین آمده بودند و به ایمانداران تازه می‌گفتند که ایمان به عیسی کافی نیست و باید شریعت قدیم را هم نگه دارند. پولس با قدرت در برابر این تعلیم ایستاد و در غلاطیان ۲:۲۰ یک حقیقت شخصی و عمیق گفت که هنوز هم در دل‌ها طنین می‌اندازد: «با مسیح مصلوب شده‌ام.» این فقط یک تصویر شاعرانه نیست. پولس می‌گوید وقتی عیسی بر صلیب مُرد، اتفاقی افتاد برای هر کسی که روزی به او ایمان می‌آورد. آن انسان قدیمی، همان که زیر سلطه گناه و نفس بود، با مسیح مُرد.

این قلب ماجراست. نجات فقط این نیست که گناهانت بخشیده شوند، بلکه یعنی یک زندگی کاملاً تازه دریافت کنی. و این زندگی تازه چیزی نیست که خودت بسازی. پولس می‌گوید: «دیگر من نیستم که زندگی می‌کنم، بلکه مسیح است که در من زندگی می‌کند.» زندگی مسیحی یعنی مسیح زندگی‌اش را از طریق تو جاری می‌کند، و این همه چیز را عوض می‌کند. تو فقط تلاش نمی‌کنی آدم بهتری بشوی، بلکه به نجات‌دهنده‌ای زنده تکیه می‌کنی که واقعاً از طریق روحش در درون تو زندگی می‌کند.

بعد پولس این حقیقت را به شکلی زیبا شخصی می‌کند. نمی‌گوید مسیح به طور کلی برای دنیا مُرد، بلکه می‌گوید عیسی «مرا دوست داشت و خود را برای من فدا کرد.» این غرور یا ایمان کورکورانه نیست، این ایمان واقعی است. محبت خدا یک چیز کلی و مبهم نیست، تا عمق وجود تو می‌رسد، با اسم تو.

پس سوال امروز این است: آیا داری مثل کسی زندگی می‌کنی که هنوز آن انسان قدیمی فرمان می‌دهد، یا به مسیح اعتماد کرده‌ای که از طریق تو زندگی کند؟ این روز را به او تسلیم کن. از او بخواه افکار، کلمات و تصمیم‌هایت را هدایت کند. این یعنی با ایمان زیستن.