ایمانی که خم نمی‌شود

شاید کمتر لحظه‌ای در کتاب مقدس به این اندازه جسورانه باشد. شدرک، میشک و عبدنجو در برابر قدرتمندترین پادشاه دنیا ایستاده‌اند. پشت سرشان کوره‌ای است که آنقدر داغ بود که سربازانی را که آن‌ها را انداختند کشت، و با این حال آن‌ها محکم می‌ایستند.

این سه جوان از سرزمین خود به اسارت به بابل برده شده بودند. آن‌ها پیش از این هم وفاداری خود به خدا را نشان داده بودند، وقتی از خوردن غذای پادشاه سر باز زدند. اما حالا با چیزی بسیار بزرگ‌تر روبرو بودند. انتخاب ساده بود: یا در برابر مجسمه طلایی سجده کنند، یا بسوزند.

پاسخ آن‌ها یکی از شگفت‌انگیزترین اعلان‌های ایمان در تمام کتاب مقدس است. آن‌ها صریح به پادشاه گفتند: خدا قادر است ما را نجات دهد. با تمام وجود به این باور داشتند، اما بعد سه کلمه اضافه کردند که همه چیز را تغییر می‌دهد: «اما اگر هم نجات ندهد». حتی اگر خدا آن‌ها را از آتش نجات نمی‌داد، باز هم سجده نمی‌کردند. اطاعتشان به نتیجه گره نخورده بود. آن‌ها به خدا اعتماد داشتند، چه نجاتشان می‌داد چه نه.

این همان ایمانی است که خدا از ما می‌خواهد. وقتی زندگی خوب پیش می‌رود، اعتماد کردن به خدا آسان است. اما وقتی کوره داغ است و هنوز جوابی نرسیده، خیلی سخت‌تر می‌شود. ایمان واقعی می‌گوید: «هر اتفاقی بیفتد، دنبال تو می‌آیم». این ایمان به یک نتیجه نیست، ایمان به یک شخص است.

شاید الان تو هم با نوعی کوره روبرو هستی. یک تشخیص سخت پزشکی، یک رابطه شکسته، دری که هر چقدر هم دعا می‌کنی باز نمی‌شود. شدرک، میشک و عبدنجو به ما یادآوری می‌کنند که خدا حتی در میان آتش هم لایق اعتماد ماست، و او دقیقاً همانجا، در دل آن آتش، کنار ماست.

امروز انتخاب کن که به او اعتماد کنی، هر چه پیش بیاید.