در مسیح تازه شده‌ام

در زندگی هر ایمان‌داری لحظه‌ای هست که همه چیز را عوض می‌کند. شاید آن لحظه پر از هیجان نبوده باشد، شاید رعد و برقی نبوده باشد، اما وقتی ایمانت را به عیسی مسیح سپردی، اتفاق واقعی و مهمی افتاد. پولس رسول این را در دوم قرنتیان ۵:۱۷ به سادگی بیان می‌کند: اگر در مسیح باشی، خلقت تازه‌ای هستی.

پولس این نامه را به کلیسایی در قرنتس نوشت، شهری که مردمش گذشته‌های سنگین و پیچیده‌ای داشتند. بعضی از آن‌ها به شکلی زندگی کرده بودند که از آن شرم داشتند، بعضی زیر بار گناهانی بودند که فکر می‌کردند هیچ‌وقت پاک نمی‌شوند. پولس می‌خواست آن‌ها چیز شگفت‌انگیزی را بفهمند: وقتی به مسیح آمدند، خدا فقط زندگی قدیمی‌شان را وصله‌پینه نکرد، بلکه چیزی کاملاً تازه ساخت.

عبارت «در مسیح» یکی از مهم‌ترین مفاهیم در تمام نوشته‌های پولس است. این فقط به معنای باور کردن حقایقی درباره عیسی نیست، بلکه یعنی با او پیوند خورده‌ای، مثل شاخه‌ای که به تاک وصل است. وقتی واقعاً در مسیح هستی، مرگ او مرگ تو نسبت به گناه حساب می‌شود، و رستاخیز او زندگی تازه تو می‌شود. آن «تو»ی قدیمی که دور از خدا و زیر بار گناه زندگی می‌کرد، گذشته است و «تو»ی تازه‌ای آمده است.

این به این معنا نیست که زندگی آسان می‌شود یا عادت‌های قدیمی یک شبه از بین می‌روند، بلکه یعنی هویت تو در عمیق‌ترین سطح تغییر کرده است. دیگر اشتباهات گذشته یا بدترین لحظات زندگی‌ات تعریف‌کننده تو نیستند، بلکه آنچه خدا از طریق عیسی برایت انجام داده، تعریف‌کننده توست.

امروز، اگر زیر بار شرم گذشته‌ات هستی، بگذار این آیه مستقیم با قلبت صحبت کند. خدا گذشته را جلوی چشمت نگه نمی‌دارد، او تو را تازه کرده است. در این حقیقت قدم بزن، از آنچه واقعاً در مسیح هستی زندگی کن، و بگذار این حقیقت نگاهت را به خودت و به اطرافیانت تغییر دهد.