تیزتر شده برای چیزی بزرگ‌تر

یک باور غلط رایج وجود دارد که ایمان بهتر در تنهایی رشد می‌کند. فقط تو، کتاب مقدس، و خدا. درست است که وقت خصوصی با کلام خدا بسیار مهم است، اما حکمت کتاب امثال این ایده را به چالش می‌کشد که ما برای پیمودن این راه به تنهایی ساخته شده‌ایم.

امثال ۲۷:۱۷ از مجموعه‌ای از حکمت‌های سلیمان است که بسیاری از آن‌ها از زندگی روزمره اسرائیل باستان گرفته شده. آهنگری که آهن را با آهن تیز می‌کرد، منظره‌ای معمول بود. اصطکاک آسیب نبود، بلکه هدف اصلی بود. یک تیغه، تیغه دیگر را تیزتر، محکم‌تر و کارآمدتر می‌کرد. سلیمان در این تصویر ساده، نقشه خدا برای رشد ما را دید.

حقیقت اصلی اینجاست: خدا از آدم‌ها برای شکل دادن به آدم‌ها استفاده می‌کند. نه فقط کشیشان یا معلمان، بلکه ایمانداران معمولی که دور یک میز نشسته‌اند. وقتی حقیقتی را در زندگی یک دوست می‌گویی، وقتی سوال سختی می‌پرسی، وقتی آنچه را که خدا به تو یاد داده به اشتراک می‌گذاری، داری کار آهن بر آهن را انجام می‌دهی. و آن‌ها هم همین کار را روی تو انجام می‌دهند.

اینجاست که بشارت به شکلی شگفت‌انگیز وارد می‌شود. وقتی ایمانت را با دیگران در میان می‌گذاری، فقط برای کسی که هنوز ایمان نیاورده نیست، بلکه تو را هم تیزتر می‌کند. توضیح دادن آنچه باور داری، تو را وادار می‌کند که واقعاً بدانی چه باور داری. صحبت درباره فیض، درباره عیسی، درباره اینکه چرا صلیب اهمیت دارد، ایمان خودت را زنده و روشن نگه می‌دارد. هر گفتگوی صادقانه‌ای درباره انجیل، هم برای کسی که می‌شنود و هم برای کسی که می‌گوید، یک عمل تیز کردن است.

به آدم‌های اطرافت فکر کن. آیا در ایمانداران دیگر سرمایه‌گذاری می‌کنی؟ آیا حقیقت می‌گویی و حقیقت می‌شنوی؟ آیا قدمی برمی‌داری تا ایمانت را به اشتراک بگذاری، که این خودش رابطه‌ات با خدا را عمیق‌تر می‌کند؟ هر دوی اینها شکل‌هایی از آهن تیز کردن آهن هستند.

دنبال این رابطه‌ها بگرد. یک ایماندار پیدا کن که صادقانه با تو حرف بزند، و بعد تو هم همان کس باش برای کسی که هنوز عیسی را نمی‌شناسد. کلیسا رشد می‌کند وقتی ایمانداران تیزتر می‌شوند، و دنیا انجیل را می‌شنود وقتی ایمانداران تیزشده بیرون می‌روند و آن را اعلام می‌کنند.

خدا ما را طوری ساخته که از طریق یکدیگر رشد کنیم. سعی نکن زندگی مسیحی را به تنهایی طی کنی.