سه چیزی که خدا واقعاً می‌خواهد

بیشتر ما فکر می‌کنیم می‌دانیم خدا از ما چه می‌خواهد. تصویری که در ذهنمان داریم معمولاً پیچیده است، یک لیست بلند از قوانین، حضور بی‌نقص در کلیسا، یا وقت آرام و بی‌وقفه با خدا. اما نبی میکاه با چند کلمه ساده همه این تصورات را کنار می‌زند.

میکاه این کلمات را حدود ۷۰۰ سال قبل از میلاد نوشت، زمانی که قوم اسرائیل دوباره از خدا دور شده بود. مردم هنوز مراسم دینی را انجام می‌دادند، قربانی می‌آوردند و در عبادت حاضر می‌شدند، اما دل‌هایشان سرد بود. فقرا را فریب می‌دادند، از آسیب‌پذیران چشم می‌پوشیدند و طوری زندگی می‌کردند که انگار خدا فقط به مراسم و ظاهر اهمیت می‌دهد.
میکاه با یک سوال مستقیم از طرف خدا وارد شد: من واقعاً از تو چه می‌خواهم؟ جواب سه چیز است و ارزش دارد روی هر کدام جداگانه فکر کنیم.

اول، عدالت را به جا بیاور. یعنی کار درست را انجام بده، به‌خصوص در برابر کسانی که قدرت کمتری دارند. این در نحوه رفتار تو با همکارت، با صندوق‌دار فروشگاه، با همسایه‌ای که نمی‌تواند لطفت را جبران کند، نشان می‌دهد.

دوم، رحمت را دوست داشته باش. توجه کن که خدا نمی‌گوید فقط رحمت را تمرین کن، می‌گوید آن را دوست داشته باش. خدا می‌خواهد از مهربانی لذت ببری، با میل و رغبت ببخشی نه با اکراه. رحمت باید برایت مثل خانه باشد، چون خودت هم در رابطه با خدا همیشه در خانه رحمت او بوده‌ای.

سوم، با فروتنی با خدایت راه برو. این ریشه‌ای است که همه چیز دیگر از آن تغذیه می‌کند. فروتنی در برابر خدا یعنی بدانی که تو کی هستی و او کیست. این فروتنی مانع می‌شود که عدالت به غرور تبدیل شود و رحمت به نمایش.

این‌ها سه تکلیف نیستند که صبح‌ها قبل از صبحانه تیک بزنی. این‌ها شکل یک زندگی است که نزدیک به خدا زیسته می‌شود. اوسوالد چمبرز زمانی نوشت: «کلمه بزرگ عیسی به شاگردانش رهاکردن است.» این نوع تسلیم کامل، دقیقاً همان چیزی است که راه رفتن با فروتنی در هر روز معمولی به نظر می‌رسد.

امروز از خدا بخواه یک جای کوچک در زندگی‌ات نشانت بدهد که بتوانی عدالت، رحمت یا فروتنی را در آنجا زندگی کنی. از همان‌جا شروع کن.