وقتی آرامش قضاوت می‌کند

بیشتر ما اجازه می‌دهیم نگرانی جلسه را اداره کند. ترس اول حرف می‌زند، اضطراب برنامه را تعیین می‌کند. اما پولس چیزی می‌نویسد که همه این‌ها را زیر و رو می‌کند: بگذارید آرامش مسیح در دل‌هایتان حکومت کند.

کلمه‌ای که در اینجا به «حکومت کردن» ترجمه شده، در یونانی به معنای داور یا قاضی بازی است. در مسابقات ورزشی دنیای قدیم، داور آخرین حرف را می‌زد. هیچ چیز بدون تصمیم او پیش نمی‌رفت. پولس می‌گوید در دادگاه درون شما، آرامش باید قاضی باشد، نه اضطراب، نه تلخی، نه سروصدای دنیای اطرافتان.

نامه به کولسیان برای کلیسایی نوشته شد که از چند طرف تحت فشار بود، هم تعالیم غلط و هم فشارهای اجتماعی. پولس فقط یک توصیه برای آرام شدن نمی‌داد. او آن‌ها را به یک یقین عمیق دعوت می‌کرد، یقین به اینکه مسیح کیست و چه کرده است. این آرامش چیزی نیست که خودتان در روزهای خوب بسازید. هدیه‌ای است که به کسانی داده می‌شود که در یک بدن، زیر یک خداوند، با هم پیوند خورده‌اند.

دقت کنید که پولس چقدر سریع از آرامش به جامعه می‌رود. «چون شما به این دعوت شدید، به عنوان اعضای یک بدن.» آرامش مسیح فقط یک تجربه شخصی نیست. شکل رفتار ما با یکدیگر را هم تغییر می‌دهد. کینه‌ها را سست می‌کند، جا باز می‌کند برای تذکر صادقانه و محبت‌آمیز. دهان ما را پر از سرود می‌کند به جای شکایت.

«بگذارید کلام مسیح به غنا در شما ساکن شود.» نه گاهی، نه وقتی که راحت بود. به غنا. مثل خانه‌ای که واقعاً کسی در آن زندگی می‌کند، نه خانه‌ای که همه چراغ‌هایش خاموش است.

یک سوال ساده برای امروز: الان چه چیزی در دل شما حکومت می‌کند؟ هر چیزی که آن جایگاه را داشته باشد، کلام‌ها، روابط و پرستش شما را شکل می‌دهد.
از مسیح بخواهید جایی را که به او تعلق دارد، بگیرد.