لباسی بهتر بپوش

هر روز صبح لباس می‌پوشی، شاید بدون اینکه زیاد فکرش را بکنی. یک پیراهن، یک شلوار، کفش‌هایت را می‌پوشی و از خانه می‌روی بیرون. اما پولس، که از زندان برای کلیسای کولسه می‌نوشت، از ما می‌خواهد هر روز با دقت بیشتری فکر کنیم که چه چیزی به تن می‌کنیم.

ایمانداران کولسه از پس‌زمینه‌های مختلف آمده بودند، یهودی و غیریهودی، هر کدام با عادت‌های قدیمی که به ایمان جدیدشان کشانده بودند. اختلاف و تنش بین آن‌ها واقعی بود. پولس می‌دانست که برای یک کلیسای بی‌نقص نمی‌نویسد. برای آدم‌هایی می‌نوشت که به همان یادآوری نیاز داشتند که ما هم داریم: تو برگزیده، مقدس و عمیقاً محبوب خدا هستی، پس مثل آن زندگی کن.

این هویت، «برگزیده خدا، مقدس و محبوب»، پایه و اساس همه چیز است. پولس نمی‌گوید «بیشتر تلاش کن که مهربان باشی.» می‌گوید «چون می‌دانی که کی هستی، این لباس‌ها را بپوش.» دلسوزی، مهربانی، فروتنی، ملایمت، صبر. اینها ویژگی‌هایی نیستند که بعضی‌ها با آن‌ها به دنیا می‌آیند. اینها چیزهایی هستند که هر روز، با انتخاب خودمان، به تن می‌کنیم.

بخشیدن سخت‌ترین قسمت است و پولس آن را آسان نمی‌گیرد: همان‌طور که مسیح تو را بخشید، دیگران را ببخش. این معیار بالایی است. عیسی کاملاً و بدون هیچ شرطی بخشید، در حالی که ما هنوز همان کسانی بودیم که به بخشش نیاز داشتیم. این نوع بخشش به طور طبیعی از دل ما بیرون نمی‌آید. وقتی در آرامش بنشینیم و به یاد بیاوریم که خودمان چقدر بخشیده شده‌ایم، آن وقت است که می‌توانیم ببخشیم.

وارن ویرزبی یک بار نوشت: «ما با بخشیدن دیگران نجات نمی‌یابیم، بلکه دیگران را می‌بخشیم چون نجات یافته‌ایم.» این ترتیب مهم است. بخشش از فیضی که دریافت کرده‌ایم جاری می‌شود، نه برعکس.

پس امروز، قبل از اینکه وارد هر چیزی بشوی که پیش رویت است، از خدا بخواه که کمکت کند لباس بپوشی. نه فقط لباس معمولی، بلکه شخصیت مسیح را. دنیا تفاوت را خواهد دید، و کسانی که نزدیک‌ترین به تو هستند هم آن را حس خواهند کرد.