تغییر از درون

خیلی‌ها انرژی زیادی صرف تغییر شرایط زندگی‌شان می‌کنند. فکر می‌کنند شاید یک شغل جدید، یک شهر جدید، یا یک شروع تازه در جای دیگری بالاخره حالشان را عوض کند. اما پولس چیزی می‌نویسد که این طرز فکر را از ریشه زیر سوال می‌برد: تغییر واقعی که خدا پیشنهاد می‌دهد از بیرون شروع نمی‌شود، از درون شما شروع می‌شود.

پولس این کلمات را برای کلیسای قرنتس نوشت، شهری پر از آدم‌هایی با گذشته‌های پیچیده. بعضی از آن‌ها از بت‌پرستی، گناه جنسی، و زندگی‌هایی آمده بودند که هیچ شباهتی به پادشاهی خدا نداشت. پولس با آن‌ها مثل کسانی که دارند تلاش می‌کنند بهتر شوند صحبت نمی‌کند، بلکه مثل کسانی که قبلاً چیز جدیدی شده‌اند با آن‌ها حرف می‌زند. «اگر کسی در مسیح باشد، خلقت جدیدی است.» آن عبارت کوچک «در مسیح» همه چیز است. یعنی به او پیوسته‌ای، به او تعلق داری، زیر زندگی او زندگی می‌کنی نه زیر زندگی خودت.

حقیقت اصلی اینجاست که نجات یک تعمیر موقت نیست. خدا نسخه قدیمی تو را کمی تمیز نمی‌کند، بلکه چیزی واقعاً نو می‌سازد. آن زندگی قدیمی با تمام گناهانش، الگوهای شکسته‌اش، و جدایی‌اش از خدا، گذشته است. این آرزوپردازی نیست، این چیزی است که همان لحظه‌ای که به مسیح اعتماد کردی اتفاق افتاد.

اما این موضوع در عمل چه معنایی دارد؟ خلقت جدید یک احساسی نیست که دنبالش بدوی، یک واقعیتی است که در آن راه می‌روی. بعضی روزها اصلاً احساس تازگی نخواهی کرد. عادت‌های قدیمی در می‌زنند، ترس‌های قدیمی سعی می‌کنند دوباره برگردند. دقیقاً اینجاست که این حرف الیزابت الیوت به دل می‌نشیند: تغییری که دنبالش می‌گردی در شرایط بهتر پیدا نمی‌شود. در مسیحی که درون توست پیدا می‌شود، همین‌جا که هستی.

امروز از خدا بخواه که به تو کمک کند از آنچه در او هستی زندگی کنی، نه از آنچه قبلاً بودی.