تولد در خانواده‌ای که نمی‌شود آن را به دست آورد

هیچ‌کس خانواده‌ای را که در آن به دنیا می‌آید انتخاب نمی‌کند. شما برای نام خانوادگی‌تان درخواستی نداده‌اید و جایتان را سر سفره با تلاش به دست نیاورده‌اید. یوحنا می‌گوید در مورد خانواده‌ی خدا هم همین‌طور است، با این تفاوت که این تولد از بالا می‌آید.

درست پیش از این آیه‌ها، یوحنا گفته است که عیسی نزد قوم خودش آمد و بسیاری او را نپذیرفتند. بعد ناگهان مسیر عوض می‌شود: «اما به همه‌ی کسانی که او را پذیرفتند، یعنی به آنان که به نام او ایمان آوردند، این حق را داد که فرزندان خدا شوند.» به کلمه‌ی «داد» توجه کنید. فرزند خدا بودن جایزه‌ی بهترین‌ها نیست، بلکه به هر کسی که عیسی را بپذیرد و به او اعتماد کند بخشیده می‌شود. یوحنا حتی می‌گوید این فرزندان «نه از خون و نه از خواست و اراده‌ی انسان، بلکه از خدا» متولد شده‌اند. نسب خانوادگی، تلاش و سابقه‌ی شما نمی‌تواند این کار را بکند. خدا آن را انجام می‌دهد.

و او چگونه این کار را می‌کند؟ آیه‌ی ۱۴ به ما می‌گوید: «کلمه جسم شد و در میان ما ساکن گشت.» همان که در آغاز نزد خدا بود، همان که در آیه‌ی ۱ با او آشنا شدیم، جسم انسان پوشید و آمد در محله‌ی ما زندگی کرد. یوحنا می‌گوید: «جلال او را دیدیم»، جلالی «پر از فیض و راستی». او نیامد که از دور انگشت روی اشتباهات ما بگذارد، بلکه آمد نزدیک ما و آمد تا ما را به خانه ببرد.

شاید مدت‌هاست در دلتان حس آرامی دارید که بیرون ماجرا ایستاده‌اید. شاید خانه‌ای که هرگز امن نبود، دوره‌ای در کلیسا که دلتان را شکست، یا پشیمانی‌ای که می‌گوید خدا از شما خسته شده است. پذیرفتن مسیح حرف دیگری بر زندگی شما می‌زند. اگر از گناه برگشته‌اید و به او اعتماد کرده‌اید، شما مهمانی نیستید که در دوره‌ی آزمایش باشید. شما فرزندید، فرزندِ متولد از خدا.

قدمی برای امروز: وقتی آن صدای قدیمی می‌گوید به اینجا تعلق نداری، با صدای بلند جوابش را بدهید: «من فرزند خدا هستم، چون عیسی این حق را به من داد.»

پدر، سپاسگزارم که مرا فرزند خودت کردی، به واسطه‌ی عیسی و نه به خاطر کاری که من کرده باشم. کمکم کن امروز مثل کسی زندگی کنم که به تو تعلق دارد. آمین.