ببین خدا چه فراهم کرده است

یحیای تعمیددهنده جمعیتی دور خودش داشت، پیروانش روزبه‌روز بیشتر می‌شدند و نامش بر سر زبان‌ها بود. بعد عیسی از راه رسید و یحیی کاری کرد که از یک واعظ محبوب انتظارش را نداشتید. نگاه مردم را از خودش برگرداند و گفت: «ببینید، بره‌ی خدا که گناه جهان را برمی‌دارد!»

این سخن بر دل شنوندگان یهودی‌اش سنگین نشست. آن‌ها بره را خوب می‌شناختند. هر سال برای عید فصح بره‌ای قربانی می‌شد و برای گناه هم بره‌ها را روی مذبح تقدیم می‌کردند. این قربانی‌ها یادآوری می‌کردند که گناه بهایی دارد، اما هیچ بره‌ای بر هیچ مذبحی نتوانست کار را تمام کند. حالا یحیی می‌گوید خدا بره‌ی خودش را فرستاده است، و او همین حالا در راه به سوی ما می‌آید.

دقت کن یحیی چه می‌گوید این بره انجام می‌دهد: گناه را «برمی‌دارد». فقط رویش را نمی‌پوشاند و فقط آن را مهار نمی‌کند، بلکه آن را با خود می‌برد. و این فقط برای یک قوم نیست، برای تمام جهان است. یعنی هم کسی که زندگی درست و آبرومندی داشته و هم کسی که از شرم نمی‌تواند دعا کند، هر دو به او نیاز دارند و هر دو نزد او پذیرفته‌اند. یحیی بعدها نشان می‌دهد عیسی این کار را چگونه انجام می‌دهد: بر صلیب، در زمان عید فصح، به‌عنوان بره‌ای که جانش را به جای ما می‌دهد.

شاید تو گناهی داری که مدام با خودت می‌کشی. چیزی از سال‌ها پیش، یا حتی از هفته‌ی گذشته، که شب‌ها دوباره در ذهنت مرورش می‌کنی. سعی می‌کنی با تلاش بیشتر و قول‌های تازه برای بهتر شدن، جبرانش کنی. یحیی نمی‌گوید آن را محکم‌تر بر دوش بکش، می‌گوید کجا را نگاه کنی. به عیسی نگاه کن، او دقیقاً برای همین آمده است. شادی از همین نگاه کردن دوباره جوانه می‌زند، چون وقتی بار گناهت را زمین بگذاری، جا باز می‌شود تا از خدایی لذت ببری که پیش‌تر با آن کنار آمده است.

امروز یک قدم بردار: گناهی را که مدام با خودت می‌کشی نام ببر و به عیسی بگو دیگر نمی‌خواهی آن را حمل کنی، چون او همان بره‌ای است که آن را برمی‌دارد.

خداوندا عیسی، ممنونم که بره‌ای شدی که برای گناه من جان داد. من از گناهم برمی‌گردم و به تو اعتماد می‌کنم که آن را از من ببری. کمکم کن امروز به جای نگاه کردن به عذاب وجدانم، به تو نگاه کنم. آمین.