چاهی که خشک نمی‌شود

زنی نزدیک ظهر به سمت چاه می‌رود، در داغ‌ترین ساعت روز، وقتی هیچ کس دیگری آنجا نیست. او بارها این راه را رفته و فردا هم باید دوباره برود. این ریتم هر روزِ زندگی اوست، و از جهاتی ریتم زندگی ما هم همین است.

عیسی کنار چاه یعقوب در سامره نشسته است. از راه خسته شده و از آن زن آب می‌خواهد. یهودیان و سامریان با هم رفت و آمد نداشتند و معمولاً مردی با زنی تنها حرف نمی‌زد، اما عیسی با او سخن می‌گوید. بعد به او می‌گوید که هر کس از آب این چاه بنوشد دوباره تشنه می‌شود، «اما هر که از آبی که من به او می‌دهم بنوشد، هرگز تشنه نخواهد شد.»

منظور عیسی فقط آب نیست. هر کدام از ما مدام به سراغ چیزی برمی‌گردیم: حقوق ماهانه، یک رابطه، تأیید دیگران، یا صفحه گوشی در نیمه‌شب. این چیزها مدتی کمک می‌کنند و بعد دوباره تشنه می‌شویم. عیسی او را به خاطر این شرمنده نمی‌کند. او چیزی را پیشکش می‌کند که در هیچ سطلی جا نمی‌گیرد: «چشمه‌ای از آب که تا زندگی ابدی می‌جوشد.»

دقت کنید که این یک هدیه است و بخشیدنش به دست عیسی است. آن زن آن را به دست نمی‌آورد و لازم نیست کوزه بهتری بیاورد. عیسی این آب را درون کسی که آن را می‌پذیرد قرار می‌دهد و از درون او پیوسته می‌جوشد. این همان زندگی‌ای است که روح‌القدس به هر کسی می‌بخشد که از گناه برمی‌گردد و به مسیح اعتماد می‌کند.

این به آن معنا نیست که روزهای سخت شما تمام می‌شوند. شاید هنوز خسته باشید، سوگوار باشید، یا منتظر خبری باشید که از آن می‌ترسید. اما سرچشمه بیرون از شما نیست که کم‌کم تمام شود. خود مسیح با شماست، و دلی که از او نوشیده است، حتی وقتی اوضاع ناامیدکننده به نظر می‌رسد، می‌تواند امیدش را محکم نگه دارد.

زن سامری از آنچه عیسی به او نشان داده بود چنان شگفت‌زده شد که مهم‌ترین چیزی را که در آن لحظه همراه داشت، یعنی کوزه‌ای را که با آن آب می‌کشید، همان‌جا رها کرد. لازم نیست هر چه دارید رها کنید، اما وقتی با عیسی قدم برمی‌دارید، چیزها در زندگی‌تان معنا و اهمیت تازه‌ای پیدا می‌کنند.

قدمی برای امروز: دفعه بعد که برای خودتان یک لیوان آب می‌ریزید، مکث کنید و به عیسی بگویید که مدام به سراغ چه چیزی برمی‌گردید، و از او بخواهید که برایتان کافی باشد.

خداوندا عیسی، من بیشتر از آنچه اعتراف می‌کنم تشنه‌ام. آب زنده‌ات را به من بده و به من یاد بده که اول از همه نزد تو بیایم. آمین.